[१९१]
जरी वाटे जीवा भेटावा श्रीपति |
तरी व्हावा पोटीं अनुताप ||१||
अनुतापाविण नाहीं चित्त-शुद्धि |
न राहे ती बुद्धि आत्म-निष्ठ ||२||
आत्म-निष्ठ बुद्धि राहतां अखंड |
मोडेल तें बंड प्रपंचाचे ||३||
प्रपंचाचें बंड मोडता चि अंतीं |
भेटतो श्री-पति स्वामी म्हणे ||४||
[१९२]
निर्वातीचा दीप तेवतो निवांत |
तैसें राहो चित्त सर्वकाळ ||१||
आला गेला मेघ उदास गगन |
तैसें राहो मन सुख-दु:खी ||२||
असोनियां जळीं अलिप्त राजीव |
राहो तैसा जीव उपाधीत ||३||
स्वामी म्हणे सदा असावें संतुष्ट |
स्व-रुपी प्रविष्ट होवोनियां ||४||
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment