दिला मान तो तिला वाहिला मला कशाला भार
पुरें मान पदरांत घातले तोलुनि भारंभार ।।१०।।
मनःपूत वागता अवचिता किंचित सुटला तोल
म्हणुनी पणाते काय लाविते प्राण हि ते बहुमोल ।।११।।
म्ह्न्मंगला मोह-मलिन मम मन बुद्धी आणि देह
प्रायश्यित्ते पावन करिते ह्यात न तिळ संदेह ।।१२।
पुरें मान पदरांत घातले तोलुनि भारंभार ।।१०।।
मनःपूत वागता अवचिता किंचित सुटला तोल
म्हणुनी पणाते काय लाविते प्राण हि ते बहुमोल ।।११।।
म्ह्न्मंगला मोह-मलिन मम मन बुद्धी आणि देह
प्रायश्यित्ते पावन करिते ह्यात न तिळ संदेह ।।१२।
No comments:
Post a Comment