Sunday, December 16, 2012

आप्त-मित्र दिन-रात्र सेविती प्रेमभरें षण्मास
त्वत्कृपें च माऊली , लाधली चिर-शांती जीवास ।।४०।।
निज-शय्येवरि देह दिसे परि असें कितीदा दूर
मातृचरणतल्लीन मन तदा नयनी लोटे नीर ।।४१।।
वृत्ती अचुंबित जधी रंगली जगदंबेच्या नामी
पुण्य -पाप-संबंध संपुनी नित्य पुनीत तदा मी ।।४२।।

No comments:

Post a Comment