प्राण बुद्धि मन काया माझीं परि मी त्यांचा नाहीं
तीहि नव्हती माझीं कैसें लीला-कौतुक पाहीं ! ।।११३।।
गूढ न कांहीं येथ सर्वथा उघड सर्व वाक्याचा
जाण चराचरिं भरूनि राहिलों मीच एकला साचा ।।११४।।
आत्मतृप्त जीं ऐशा रीती होती निस्त्रैगुण्य
असोत नारी-नर अक्षरशः संसारी तीं धन्य ।।११५।।
तीहि नव्हती माझीं कैसें लीला-कौतुक पाहीं ! ।।११३।।
गूढ न कांहीं येथ सर्वथा उघड सर्व वाक्याचा
जाण चराचरिं भरूनि राहिलों मीच एकला साचा ।।११४।।
आत्मतृप्त जीं ऐशा रीती होती निस्त्रैगुण्य
असोत नारी-नर अक्षरशः संसारी तीं धन्य ।।११५।।
No comments:
Post a Comment